Tras unha breve introducción sobre as invasiones biolóxicas de illas por ratas, a chegada da rata negra ás nosas costas e as características ecológicas da rata negra, Rattus rattus, dase conta da evolución da abundancia da rata negra na illa de Monteagudo dende 1998 ata 2018. Para isto combínanse os resultados das últimas estimas levadas a cabo por eNeBaDa para o PNMTIAG cos resultados doutros traballos previos realizados por 1) o grupo de investigación de Luis Santamaría no marco dun proxecto de investigación sobre os complexos de invasión financiado polo OAPN e 2) o equipo da empresa XESTEC sobre a dinámica anual da rata negra nestas illas.

This study is aimed to evaluate the presence and distribution of Perfluorinated Compounds (PFCs) in Yellowlegged gull eggs (Larus michahellis) collected from 8 National or Natural Parks from the Iberian Peninsula. In each colony, 12 eggs were randomly collected and pooled from 3 areas of the colony and analyzed using liquid– solid extraction and liquid chromatography coupled to tandem mass spectrometry. Perfluorooctanate sulfonate (PFOS) was the only compound detected in the eggs and its presence was higher in the colonies situated in NE Iberian Peninsula due to the more industrial and mass urbanization in this area compared to the SW Mediterranean or Atlantic colonies. Accordingly, the Medes site, followed by the Ebro Delta and Columbretes, all situated in the NW Mediterranean coast, contained the highest PFOS levels (40.5–54.0 ng/g-ww). In all other colonies, PFOS was detected at levels of 10.1–18.6 ng/g-ww. Egg shell biometry was studied and it was found that the presence of PFOS did not affect the development of the egg.

Análise de distribución e abundancia de Rattus norvegicus nas Illas Cíes, fenoloxía de reprodución, variación estacional de dieta, importancia trófica da especie e actividade diaria. O estudo levouse a cabo por medio de trampeos con cepos cun esforzo de mostraxe similar nos oito sectores e catro estacións estudados.

Yellow-legged gulls breed in high density areas, and the condition-dependent hypothesis suggests that birds with high physical condition can obtain breeding benefits in high-density areas because they are able to pay off the energetic costs of aggressive behaviour and territory defence. This study and others showed a relationship between aggressiveness or copulation behaviour and nest-density during the pre-laying period in gulls. The link between density and behaviour can be explained by the strong competition for space and mates. Testosterone regulates mate behaviour and can play an important role in the condition-dependent hypothesis. We tested the effects of testosterone implants on male breeding behaviour. In a high-density colony, testosterone-implanted male yellow-legged gulls showed higher aggression and copulation frequencies than controls during the courtship period. In addition, these testosterone-treated birds acquired larger territories than the controls. Thus, a high testosterone level can increase individual fitness in densely populated areas given the benefits derived, on the one hand, from a large territory and, on the other, from an increased copulation rate that would guarantee the male's paternity of the chicks born in his own nest. Since testosterone increases energetic requirements, Only high-quality males would be able to pay off the costs of high levels of testosterone and so obtain the benefits of breeding in high-density areas. Testosterone could therefore provide a proximate mechanism regulating nest density in gull colonies.

Dentro de las labores de seguimiento de los hábitats naturales que el GI-1934 Territorio – Biodiversidad (IBADER. Campus de Lugo) viene realizando para el Parque Nacional Marítimo-Terrestre de las Islas Atlánticas de Galicia se redacta el presente informe relativo a la llegada del Jacinto de Agua [Eichhornia crassipes (Mart) Solms] a las playas del archipiélago de las Islas Cíes en el Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia, como resultado de un transporte a larga distancia procedente de localidades situadas en el litoral de Portugal.

A paisaxe submarina. Moitas persoas aprecian a paisaxe e valores naturais dos ecosistemas terrestres, pero moi poucas se interesan tamén polos seus equivalentes nos fondos mariños, a pesar de ser accesibles e sumamente atractivos. O snorkel preséntase como a mellor alternativa para superar tan importante barreira. Unha iniciativa nova emprendida no Parque Nacional das Illas Atlánticas podería axudar a planificar e xestionar correctamente esta actividade e crear novas expectativas aos seus visitantes.

Realizouse unha serie de voos cun dron de alta precisión e sensor RGB, e cartografáronse as especies vexetais invasoras detectables a partir do ortomosaico obtido destas imaxes. Posteriormente priorizouse o tratamento dos distintos núcleos de cada especie, en base ó seu tamaño, localización e distancia a outros núcleos, cercanía a pistas transitable pola maquinaria e pendente.

Erodium maritimum L. is an annual species presenting heterogeneous, sometimes very small, and distant populations, distributed along a discontinuous coastal strip of the European Atlantic and the central and western Mediterranean basin. The aim of this study is to investigate genetic variation and geographic structure changes across its large distribution. Fourteen populations of E. maritimum were studied using AFLP fingerprints, together with their population sizes, reproductive systems and flower visitors. AFLP markers revealed the genetic structure of the species to be weak. Many individuals from one population clustered together with those of other populations, showing a high degree of genetic admixture. Despite having a self-compatible reproductive system, populations (especially the largest ones) showed high levels of genetic polymorphism, and the majority of genetic variation was contained within populations. The low genetic structure suggests high levels of gene flow, which might be explained through the dispersability of the species' fruits. Finally, recommendations are provided for management strategies to facilitate the conservation of this endangered species.

O presente informe céntrase na cartografía e estado poboacional das especies de flora vascular ameazada Linaria arenaria DC., Rumex rupestris Le Gall. e Erodium maritimum (L.) L’Her, todas elas catalogadas en traballos como o Libro Rojo de la Flora Vascular Española (Bañares et al., 2003) ou no borrador do Catálogo Galego de Especies Ameazadas (DOGA, 2007). Tamén se comezaron a abordar outros aspectos da bioloxía da conservación destas especies. As especies tratadas foron obxecto dunha mostraxe intensiva no territorio do Parque Nacional das Illas Atlánticas. Presentamos como resultados a cartografía dos núcleos que compoñen as poboacións nos diversos arquipélagos do Parque Nacional. O informe está estructurado en capítulos, un por cada unha das especies tratadas. De cada unha delas aportamos, ademais dunha cartografía detallada, datos dos tamaños poboacionais, hábitat de cada núcleo, problemática ambiental e sinalamos unhas medidas básicas de xestión para o mantemento ou incremento dos efectivos poboacionais de cada núcleo. Para Linaria arenaria sumarizamos os datos dispoñíbeis desde 2002, presentando e analizando a evolución das súas poboacións no territorio do Parque Nacional.

Primera descrición da vexetación e flora das Illas Cíes. Apórtase un inventario de ?? especies.

Definición e posta a punto da metodoloxía axeitada para o estudo e control da poboación de visón americano.

Para a caracterización das condicións da ondada nos límites do Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia, é necesario realizar un estudo do clima marítimo e propagación da ondada. O estudo de clima marítimo e propagación da ondada permite obter os parámetros de altura de onda, período e dirección incidentes para réxime extremal da ondada de fondo nas balizas que delimitan o perímetro dos arquipélagos do Parque Nacional. Unha vez caracterizada a ondada na orixe do dominio (dirección, período e altura de onda), estimarase a altura de onda que chega á zona de estudo mediante modelos numéricos de propagación espectral da ondada.

A extracción de semente de mexillón da zona intermareal é unha actividade amplamente estendida nas costas galegas. A pesar do seu carácter de zona protexida, a extracción de semente está igualmente permitida en gran parte da cara interna dos arquipélagos de Cíes, Ons e Sálvora do Parque sen que exista unha avaliación do seu impacto sobre o ecosistema litoral explotado. Neste estudo, fíxose un seguimento mensual desde maio ata novembro de de as características da comunidade intermareal en cinco zonas control e seis zonas de explotación distribuídas ao longo da cara interna dos arquipélagos de Cíes, Ons e Sálvora. En cada sitio, analizouse a cobertura de especies intermareales sésiles na cintura ocupada polo mexillón usando cadrados de 0,5x0,5 m nun plan de mostraxe aniñada con tres parcelas por sitio e 3 cadrados por parcela. Os resultados mostran que a extracción de semente non só reduce a cuberta de mexillón senón que tamén diminúe significativamente a cobertura do resto de especies sésiles. Ademais dunha menor biomasa, atopamos evidencias de que as comunidades de zonas explotadas ten menor riqueza de especies. É máis, a pesar da considerable variabilidade detectada entre sitios dun mesmo tipo de tratamento, hai diferenzas estatisticamente significativas na estrutura da comunidade de sitios control fronte aos sitios explotados. Estas diferenzas mantivéronse durante todo o período de estudo a pesar da variabilidade estacional detectada, o que suxire que a comunidade non é capaz de recuperarse entre un período de extracción e o seguinte. En conxunto, os nosos resultados indican que a extracción de semente de mexillón ten un efecto negativo sobre a abundancia e diversidade de moitas especies sésiles intermareales que conviven co mexillón, e que non deberían ser o obxectivo desta actividade extractiva. Como resultado, a comunidade intermareal das zonas explotadas é diferente da comunidade de zonas non explotadas. Esta observación, unida ao feito de que a extracción de semente está permitida nunha ampla franxa do litoral interno de lor arquipélagos do Parque, suxire que o intermareal da costa protexida do Parque non proporciona unha imaxe representativa do que sería devandito hábitat no seu estado natural libre da explotación de semente . Para que o Parque Nacional proporcione unha imaxe fiel da comunidade intermareal das nosas costas, sería necesario limitar no posible a extracción de semente de mexillón dentro dos seus límites.

Neste estudio descríbense s distribucións de tamaño de idade, ademais das correlacións entre o diámetro e a altura coa idade dos individuos da poboación de loureiro (Laurus nobilis) da Illa de Cortegada. Tamén aplícanse técnicas dendroecolóxicas para a análise do crecemento e da resposta climática do loureiro.

A cuberta arbórea presente na actualidade no Parque Nacional dás Illas Atlánticas ( PNIA) é o resultado dunha forte influencia antrópica ancestral e de impactos pasados como incendios, pastoreo e cambios no uso do chan. Na illa de Cortegada, situada na Ría de Arousa (Pontevedra) e cunha climatoloxía de tipo oceánico húmido con tendencia a aridez estival, o loureiro rexenerouse de forma natural despois do abandono das terras agrícolas no primeiro cuarto do século XX, formando unha masa monoespecífica dunhas 5 ha que dá carácter a esta illa dentro do PNIA. É predicible que o carácter oceánico e insular estea a afectar ao desenvolvemento da cuberta vexetal da illa, pero na actualidade non se coñecen estes factores ambientais nin a súa influencia. O obxectivo deste estudo é a caracterización estrutural da poboación de loureiro da Illa de Cortegada como primeiro paso para unha análise detallada da dinámica poboacional e das súas posibilidades de conservación. Preséntanse os resultados da primeira tempada de traballo sobre as características edafoclimáticas da estación, a diversidade do sotobosque, o estado da masa de loureiro (cobertura, distribución de tamaños), e algúns aspectos funcionais como a madurez, rexeneración, frutificación e a dinámica da descomposición-mineralización.

Para poder facer unha avaliación da importancia e consecuencias da actividade humana, é preciso primeiro coñece-lo funcionamento da zona. Neste traballo abórdase o estudo do comportamento morfodinámico do complexo praieiro de Rodas, o que axudará a determina-la tendencia evolutiva e grao de estabilidade que presenta na actualidade. O estudo da evolución do sistema sedimentario estase facendo mediante: * Perfís topográficos, con frecuencia bimensual * Topografía da lagoa, en verán e inverno. * Batimetría da zona sumerxida da praia. * Análise sedimentolóxica e composicional de mostras recollidas na praia, lagoa e zona sumerxida. * Batimetría da zona sumerxida da praia. * Medición empírica da dirección de transporte mediante trazadores.

As accións levadas a cabo no medio dunar do Parque Natural das Illas Cíes durante os anos 1991 e 1992 por parte da dirección do mesmo, constitúen un decidido primeiro paso para a restauración do devandito ecosistema. Mediante o presente traballo comezouse un seguimento evolutivo da vexetación e da morfoloxía dos medios dunares identificados. Nel presentamos os primeiros datos obtidos no devandito seguimento. Mediante as análises florísticas e de vexetación emprendidas na presente campaña pretendemos establecer unha serie de consideracións relacionadas coa futura xestión do ecosistema dunar. Para iso estase efectuando un seguimento de cada unha das comunidades vexetais representadas na zona de estudo, a partir do cal podamos coñecer como responden os distintos tipos de vexetación ás condicións ambientais existentes, así como as súas tendencias sucesionais. A información recollida durante as campañas efectuadas na primavera e verán de 1993 serviunos como referencia de partida para acometer con rigorosidade a evolución do ecosistema dunar e poder orientar acerca das posibles actuacións ou emendas que debesen levar a cabo.

As accións levadas a cabo no medio dunar do Parque Natural das Illas Cíes durante os anos 1991 e 1992 por parte da dirección do mesmo, constitúen un decidido primeiro paso para a restauración de devandito ecosistema. Mediante a presente memoria continuamo-lo traballo emprendido por nós mesmos no ano 1993, encamiñado a coñecer o comportamento evolutivo das diferentes comunidades vexetais e da morfoloxía dos medios dunares. Nelas presentamos parte dos novos resultados obtidos a partir das últimas mostraxes realizadas, a falta dunha nova mostraxe de campo que, unha vez completo formará parte do informe definitivo. Mediante as análises florísticas e de vexetación emprendidos durante as últimas campañas pretendemos coñece-lo comportamento evolutivo de cada unha das comunidades vexetais representadas na zona de estudo. Para isto continuouse co seguimento do seu comportamento rexenerativo, a partir do cal podamos coñecer como responden os distintos tipos de vexetación ante as novas condicións ambientais instauradas trala curta e posterior extracción dos piñeiros e tralo cesamento do tránsito peonil. A información recollida durante as campañas efectuadas na primavera e verán de 1993 e 1994 serviunos como referencia para acometermos con rigorosidade a evolución do ecosistema dunar e poder orientar acerca das posibles actuacións ou emendas que se debesen levar a cabo.

El objetivo general de esta tesis es establecer el funcionamiento y evolución morfosedimentaria reciente del sistema barrera-lagoon localizado en las Islas Cíes (Figura 1.1). La zona escogida para el desarrollo de este estudio se encuentra dentro de un espacio natural con especial protección, el Parque Nacional de las Islas Atlánticas de Galicia. Se trata de un ambiente sedimentario de especial interés debido a su fragilidad y a los importantes ecosistemas allí desarrollados. Otra cuestión de especial relevancia que nos llevó a plantear este estudio fue la erosión detectada en dicho sistema natural durante los últimos años. Por último, el sistema estudiado constituye un ejemplo único debido a su singular situación geográfica, instalado entre dos islas sin una red fluvial desarrollada, que lo convierte en un ambiente sedimentario original frente a otros sistemas barrera- agoon existentes en la costa gallega y en otras regiones. Para alcanzar el objetivo general propuesto, se analizó el comportamiento del sistema sedimentario desde diferentes perspectivas, y abarcando distintas escalas temporales y espaciales. En primer lugar, se determinó el funcionamiento y evolución de la playa teniendo en cuenta su variabilidad anual, mediante un seguimiento mensual a lo largo de tres años. Concretamente, se analizó su respuesta frente a eventos de alta energía asociados a temporales. El estudio a corto plazo del sistema es importante ya que aporta información muy valiosa para la gestión medioambiental de estos sistemas litorales. En el segundo bloque de desarrollo de la presente Tesis se estableció también el funcionamiento y evolución de la barrera de arena abarcando una escala de tiempo decadal. De esta manera se reconstruyó la evolución de la misma para las últimas décadas, completando la base de conocimiento necesaria para la gestión de dicho sistema. Por otra parte, nuestro objetivo fue aportar información acerca de la estructura interna y modelos de evolución de las barreras de arena, y en concreto de barreras de arena transgresivas recientes. Por último, se analizó el funcionamiento y evolución del sistema barrera-lagoon abarcando una escala de cientos a miles de años. En este apartado se determinó la formación de la barrera de arena y evolución de los ambientes sedimentarios adyacentes a través del análisis del registro sedimentario. De esta forma, se contribuyó al conocimiento de los cambios en el nivel del mar durante el Holoceno medio a tardío para este sector de la costa. Finalmente, se estableció una relación entre las diferentes escalas temporales de acuerdo con los diferentes comportamientos evolutivos detectados.

O presente informe céntrase na cartografía e estado poboacional das especies de flora vascular ameazada Cytisus insularis S. Ortiz, Linaria arenaria DC., Rumex rupestris Le Gall. e Erodium maritimum (L.) L’Her. A fraxilidade que padecen as poboacións destes táxones reflíctese ao ser catalogadas en traballos como o Libro Rojo de la Flora Vascular Española ou no borrador do Catálogo Galego de Especies Ameazadas. As especies tratadas foron obxecto dunha mostraxe intensiva no territorio do Parque Nacional das Illas Atlánticas. Presentamos como resultados a cartografía dos núcleos que compoñen as poboacións nos diversos arquipélagos do Parque Nacional. O informe está estruturado en capítulos, un por cada unha das especies tratadas. De cada unha delas aportamos, ademais dunha cartografía detallada, datos dos tamaños poboacionais, hábitat de cada núcleo, problemática ambiental e apuntamos cara a toma de medidas básicas de xestión para o mantemento ou incremento dos efectivos poboacionais de cada núcleo. Confiamos en que este material contribúa á xestión destas especies e garanta o seu futuro no Parque Nacional.